تبریز فایننس

ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین !

ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین
  • ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین ، بیت کوین توانست برای اولین بار پول و نقل وانتقال آن را غیر متمرکز کند، اما به دلیل پتانسیل های بلاکچین در کاربردهای بسیار بیشتر و همچنین نقص هایی که برخی برنامه نویسان به بیت کوین نسبت دادند، امروزه بیش از ۳۵۰۰ ارز دیجیتال با اسم ها و نمادهای مختلف در بازار ارزهای دیجیتال خریدوفروش می شود.

     

    به طور کلی می توان گفت که ارزهای دیجیتال پس از بیت کوین به دو دلیل عمده ساخته شدند؛ حل مشکلات بیت کوین یا ارائه کاربردی فراتر از پول
    از همان روزهای اول معرفی بیت کوین، تعداد زیادی از توسعه دهندگان و علاقه مندان به عدم تمرکز، معتقد بودند که بیت کوین به دلیل محدودیت هایی مثل سرعت پایین تراکنش ها نمی تواند به عنوان روش پرداخت برای نیازهای روزمره مورد استفاده قرار بگیرد.

     

    البته این ظاهر موضوع است. تعداد زیادی از توسعه دهندگانی که ادعای حل کردن مشکلات بیت کوین را داشتند، در حقیقت فضای نوپای ارزهای دیجیتال را فرصت مناسبی برای شهرت و کسب درآمد دیدند. بدیهی است که مانند هر صنعت آزاد دیگری، بیت کوین نمی توانست بدون رقیب بماند.

     

    همچنین از آنجایی که کد بیت کوین کاملا متن باز و شبکه آن آزاد است، هر کسی که از قوانین و عملکرد آن رضایت ندارد، می تواند با استفاده از کد بیت کوین، شبکه و بلاکچین جدیدی بسازد. دومین گروهی که در صدد عرضه ارزهای دیجیتال و بلاکچین های جدید بر آمدند، معتقد بودند که کاربردهای بلاکچین می تواند فراتر از پول باشد که البته درست است.

     

    گروه دوم روی شبکه هایی کار می کنند که ضمن کاربرد به عنوان پول و روش پرداخت، می توان روی آن برنامه های غیر متمرکز و «قرارداد هوشمند» ایجاد کرد. در ادامه بیشتر درباره قراردادهای هوشمند می خوانید، اما به بیان ساده قراردادهای هوشمند برنامه هایی هستند که روی بلاکچین پیاده سازی می شوند.

     

    این قراردادها در صورت رخ دادن یک یا چند شرط، یک عملیات از پیش تعیین شده را اجرا می کنند. زمانی که قرارداد هوشمند ثبت می شود، به دلیل ذات غیرقابل تغییر بلاکچین، دیگر هیچ کس نمی تواند مانع از فعالیت و اجرای دستورات آن شود.

     

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین

     

     

    این در جهانی با خطاهای عمدی و غیرعمدی ایده ای بی نظیر است. در شبکه های مبتنی بر قرارداد هوشمند، افراد می توانند بدون اینکه نیاز باشد بلاکچین جدیدی بسازند، ارز دیجیتال خود را روی همان شبکه ایجاد کنند که در اصطلاح به آن «توکن» می گویند.

     

     

    نکته: در زمان نگارش مقاله ، طرح های کلاهبرداری زیادی از جمله «دابل وی»، «اکو اسمارت»، «بنک آو ترون» و… با سوءاستفاده از نام قراردادهای هوشمند و وعده سودهای نجومی، فعالیت می کنند. فراموش نکنید که قرارداد هوشمند یک نوآوری زیربنایی است و مانند یک وب سایت خالی از محتوا، اگر در قرارداد هوشمند فعالیت اقتصادی وجود نداشته باشد، کاملا بی مصرف است.

     

    بسیاری از ارزهای دیجیتال پس از بیت کوین که در میان جامعه ارزهای دیجیتال به آنها «آلت کوین» گفته می شود، خیلی زود با ایده های بلندپروازانه و عجیب خود از دور رقابت حذف شدند و به رده های پایین بازار سقوط کردند.

     

    برخی دیگر اما همچنان در صدر قرار دارند و به تلاش های خود برای رسیدن به جریان اصلی در بین مردم و شاید پیشی گرفتن از بیت کوین ادامه می دهند. اکنون و در زمان نگارش این مقاله، بازار بیت کوین حدود ۷۰ درصد از کل بازار ارزهای دیجیتال را در اختیار دارد و به نظر نمی رسد که این وضعیت به این زودی ها تغییر کند.

     

    طبق یک معیار کلی، رتبه ارزهای دیجیتال بر اساس ارزش بازار یا همان «مارکت کپ» تعیین می شود. ارزش بازار برابر است با تعداد واحدهای یک سهام یا دارایی، ضرب در قیمت هر واحد از سهام یا دارایی به عنوان مثال، اگر قیمت هر واحد بیت کوین ۱۰۰۰۰۰ دلار باشد و تعداد بیت کوین های در گردش (بیت کوین های استخراج شده)۱۸,۰۰۰,۰۰۰ باشد، ارزش بازار بیت کوین برابر است با ۱۰٫۰۰۰ ضرب در ۱۸٫۰۰۰٫۰۰۰ که مساوی است با ۱۸۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار یا همان ۱۸۰ میلیارد دلار.

     

    تاکنون هیچ ارز دیجیتالی نتوانسته از نظر ارزش بازار از بیت کوین پیشی بگیرد، اما در رده های دیگر مدام شاهد تغییر جایگاه ارزهای دیجیتال هستیم و هر روز یکی از دیگری پیشی می گیرد یا زیر پای ارزهای دیجیتال جدید له می شود. در اینجا چند مورد از بزرگترین و محبوب ترین ارزهای دیجیتال پس از بیت کوین را معرفی کنیم.

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین و لایت کوین

     

    لایت کوین جزء اولین ارزهای دیجیتال غیرمتمرکزی است که خیلی زود پس از بیت کوین عرضه شد. این ارز دیجیتال هم مانند بیت کوین مبتنی بر فناوری بلاکچین است و همانند پادشاه ارزهای دیجیتال، امنیت لایت کوین هم با رمزنگاری و فرایند اثبات کار (استخراج) تضمین می شود.

     

     

    تراکنش های لایت کوین تقریبا چهار برابر سریع تر از بیت کوین هستند، اما سازوکار شبکه و تراکنش های لایت کوین و بیت کوین کاملا مشابه با یکدیگر است. از آنجایی که لایت کوین زمان ایجاد بلوک کمتری دارد (۲.۵ دقیقه)، سرعت تراکنش های آن بالاتر از بیت کوین است.

     

     

    در حالی که هویت ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت کوین مشخص نیست، خالق لایت کوین جوانی چینی الاصل به نام «چارلی لی» است. کارمند سابق گوگل و کوین بیس، در سال ۲۰۱۱ با تغییرات بزرگی در پروتکل بیت کوین، شبکه لایت کوین را معرفی کرد.

     

     

    فلسفهای جالب برای تولد لایت کوین وجود دارد. اگر بیت کوین طلا باشد، لایت کوین مانند لوگویی که دارد، یادآور نقره است؛ به این معنی که هدف لایت کوین ایجاد ارزی برای مقاصد روزمره تر و ارزان تر نسبت به بیت کوین است که برای مقاصد کلان استفاده می شود.

     

     

    مانند بیت کوین، لایت کوین هم محدود است، با این تفاوت که بر خلاف بیت کوین که فقط ۲۱ میلیون از آن تولید خواهد شد، لایت کوین تا ۸۴ میلیون واحد استخراج می شود.

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین

     

     

    نماد معاملاتی لایت کوین LTC است. این ارز دیجیتال هم مانند بیت کوین از قیمتی در حدود یک سنت کارش را آغاز کرد و تا سال ۲۰۱۴ رشد قیمت خیلی خوبی داشت. بعد از آن با کاهش قیمت محسوسی مواجه شد و حدود سه سال در محدوده قیمت یک تا چهار دلار بالا و پایین میشد.

     

    سال ۲۰۱۷ دوران انفجار لایت کوین بود. در حالی که بیت کوین در سال ۲۰۱۷ حدود ۱٬۷۰۰ درصد رشد کرد، لایت کوین با رسیدن به بالاترین قیمت تاریخش یعنی ۳۲۰ دلار، صعودی ۷٫۰۰۰ درصدی را تجربه کرد. در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، لایت کوین هم مانند سایر ارزهای دیجیتال سقوط شدیدی داشت و تا ۲۰ دلار هم پایین آمد.

     

    از آنجایی که پاداش استخراج لایت کوین هم مانند بیت کوین، هر چهار سال یک بار نصف می شود، در سال ۲۰۱۹، چند ماه قبل از رویداد هاوینگ یا همان نصف شدن پاداش استخراج، قیمت لایت کوین صعود شدیدی را تجربه کرد و به حدود ۱۵۰ دلار رسید. با این حال پس از هاوینگ قیمت دوباره سقوط کرد و در زمان نوشتن مقاله حاضر، در محدوده ۵۰ دلار قرار دارد.

     

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین و اتریوم

     

     

    همان طور که میدانید ، اتریوم پس از بیت کوین دومین ارز دیجیتال بزرگ بازار است که به همین دلیل به آن «ملکه ارزهای دیجیتال» نیز می گویند. اتریوم برای اولین بار توانست راهکاری برای تحقق یکی از رویاهای دیرینه علم کامپیوتر و برنامه نویسی ارائه کند؛ ساختن برنامه هایی که هیچوقت متوقف نمی شوند و هیچ کس نمی تواند آنها را کنترل کند.

     

    دنیایی بدون واسطه را تصور کنید. دنیایی که مردم به صورت مستقیم و بدون اینکه نیاز باشد به یکدیگر اعتماد می کنند، به مبادله دارایی ها، عقد قرارداد و استفاده از خدمات می پردازند؛ برنامه هایی غیرمتمرکز که هیچ گاه متوقف نمیشوند و هیچ کس نمی تواند در کار آنها تداخل ایجاد کند. اتریوم اولین سیستمی بود که برای تحقق این آرمان پا به عرصه گذاشت.

     

    در مقایسه با بیت کوین، اتریوم یک پروژه بسیار جوان است. «ویتالیک بوترین»، نابغه روسی – کانادایی و جوان ۱۹ساله ای که از سال ۲۰۱۱ با بیت کوین آشنا شده بود، اواخر سال ۲۰۱۳ از ایده اتریوم رونمایی کرد. اتریوم دنیای بدون واسطه ای است که مردم در آن بدون نیاز به اعتماد به یک فرد یا گروه، می توانند برنامه های کامپیوتری را اجرا کنند که هیچکس قادر به متوقف کردن آن نیست و قراردادهایی را تنظیم کنند که بدون نیاز به واسطه متمرکز، اجرا می شوند.

     

    به عبارت دیگر، اتریوم تنها یک ارز نیست؛ بلکه یک بستر غیر متمرکز مبتنی بر بلاکچین است که روی آن می شود هر چیزی ساخت. توسعه دهندگان به جای اینکه برای هر کاری بلاکچین بسازند، می توانند روی بلاکچین اتریوم ایده های خود را پیاده سازی کنند و برای خود ارزهای دیجیتال (توکن) بسازند.

     

    به همین دلایل، اتریوم خود را به عنوان یک «کامپیوتر جهانی» معرفی کرده است. در حال حاضر، شبکه اتریوم نیز با سازوکار اثبات کار یا همان ماینینگ پیش می رود و تأیید تراکنش ها، اجرای قراردادهای هوشمند و سایر فعالیت ها بر عهده استخراج کنندگان اتریوم است.

     

    ارز بومی شبکه اتریوم، اتر نام دارد و از آن به عنوان «سوخت شبکه اتریوم» یاد می شود. اتر در حقیقت علاوه بر روشی برای پرداخت، انگیزه ای برای فعالیت ماینرهاست.

     

     

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین و حرکت به سمت اثبات سهام در اتریوم

     

     

    توسعه دهندگان اتریوم از همان ابتدای عرضه اتریوم به دنبال پیاده سازی سازوکاری تحت عنوان «اثبات سهام» بودند تا این شبکه دیگر به دستگاههای استخراج و ماینرها نیاز نداشته باشد و در عوض تأیید تراکنش ها را سهامدارانی انجام دهند که خودشان مالک واحدهای اتر هستند. قرار است فاز ابتدایی (صفر) این به روز رسانی در سال ۲۰۲۰ اجرا شود و شاید زمانی که این کتاب را می خوانید، اتریوم روی اثبات سهام رفته باشد.

     

    به بیان ساده، در الگوریتم اجماع اثبات سهام، افراد ارزهای دیجیتال شبکه را می خرند و به شبکه اختصاص می دهند. شبکه از آن دارایی ها برای اعتبارسنجی و حفظ امنیت خود استفاده می کند و به عنوان پاداش، سالانه مقداری سود به سرمایه گذاران پرداخت می کند.

     

    در واقع، در روش اثبات سهام سرمایه گذاران می توانند علاوه بر کسب سود از سرمایه گذاری، از اختصاص دادن ارزهای خود به شبکه هم کسب درآمد کنند. در سیستم اثبات سهام، به افرادی که در سهام گذاری و تأیید تراکنش ها مشارکت می کنند، اعتبارسنج گفته می شود.

     

    اعتبارسنجها به نوعی همان کار ماینرها در شبکه های اثبات کار را انجام می دهند، ولی دیگر به سخت افزارهای استخراج نیازی نیست.
    در روش اثبات سهام، سوءنیت اعتبارسنجها برای فعالیت خرابکارانه به از دست دادن سکههایشان منجر می شود و در طرف مقابل، عملکرد صحیح آنها پاداشی از سوی شبکه به همراه خواهد داشت، تا به این ترتیب با ایجاد انگیزه مادی، میل به خرابکاری از بین برود.

     

    در بین اعضای جامعه ارزهای دیجیتال، به ارز دیجیتال شبکه اتریوم، همان اتریوم هم گفته می شود، اما در حقیقت نام آن اتر است. بنابراین اگر جایی «خرید اتریوم»، «تحليل اتریوم» و … را دیدید، منظور همان اتر است.

     

    اتر برای پرداخت هزینه ها و به عنوان انگیزه ای برای مشارکت کنندگان در جهت ادامه فعالیت اتریوم ساخته شده است. اگر اتر، این ارز دیجیتال ارزشمند وجود نداشت، چه کسی حاضر می شد به عنوان ماینر یا مشارکت کننده در شبکه فعالیت کند؟ فراموش نکنید استفاده از خدمات شبکه اتریوم و ایجاد برنامه روی آن نیازمند پرداخت کارمزد است و این کارمزد باید به صورت اتر پرداخت شود.

     

    اترهایی که برای کارمزد پرداخت می شود، به ماینرهایی تعلق می گیرد که امنیت شبکه را حفظ می کنند. به همین دلیل، به اتر «سوخت شبکه اتریوم» هم می گویند.

     

    بر خلاف بیت کوین، برای تعداد کل سکه های اتریوم محدودیتی لحاظ نشده است، اما این بدان معنی نیست که اتریوم بدون هیچ محدودیتی عرضه می شود. اتر دارای نرخ تورم حدود چهار درصد است و قرار است در به روزرسانی های آینده، فقط متناسب با نیازهای شبکه، اتر جدید عرضه شود.

     

    قرارداد هوشمند

    قرارداد به معنی توافقی بین دو یا چند شخص است که آنها را متعهد به انجام کاری در آینده می کند. برای مثال، قرارداد اجاره یک خانه، فرد مستأجر را به پرداخت اجاره در مدت زمان مشخصی ملزم می کند. ضمانت اجرای تعهدات یک قرارداد از سوی طرفین، به وسیله یک طرف سوم مورد اعتماد برقرار می شود؛

     

    به این صورت که اگر یکی از دو طرف کوتاهی کند، باید به یک نهاد قضایی با سازمان دولتی مراجعه شود تا روند اجرای قرارداد را پیگیری کند. قرارداد هوشمند ضمن حفظ ساختار یک قرارداد، نیاز به طرف سوم مورد اعتماد را از میان برداشته است.

     

    یک قرارداد هوشمند، توافقی میان طرفین است که در قالب کدهای کامپیوتری نوشته شده و روی یک بلاکچین ثبت می شود تا ضمانت اجرایی پیدا کند. هوشمندبودن این نوع قراردادها به خاطر فعال شدن خودکار آنها در صورت برقرار شدن شرایط از پیش تعیین شده است.

     

     

    زمانی که یک قرارداد هوشمند روی یک بلاکچین باز مثل اتریوم اجرا شود، دیگر قابل توقف نیست و هیچ کس نمی تواند جلوی اجرای آن را بگیرد. با قراردادهای هوشمند می توان برنامه ها و پروژه هایی را ساخت که بدون هیچ گونه واسطه و از کارافتادگی تا ابد به کار خود ادامه دهند.

     

     

    به این برنامه ها، برنامه های غیرمتمرکز هم می گویند. حتی خود برنامه نویس قرارداد هوشمند هم نمی تواند کد قرارداد هوشمند ثبت شده در بلاکچین را تغییر دهد. از قراردادهای هوشمند می توان در صنعت بیمه، مبادلات تجاری، انتخابات شفاف و بدون تقلب و جمع آوری سرمایه اولیه استفاده کرد.

     

     

    اتریوم اولین پلتفرمی بود که این نوع قابلیت را روی بلاکچین معرفی و نوشتن آنها را با زبان برنامه نویسی مخصوصی به نام «سالیدیتی» ممکن کرد. با این حال، هم اکنون تعداد دیگری از پلتفرم ها مانند «یاس»۱۳ «تزوس»، «ترون» و… نیز میزبان قراردادهای هوشمند هستند.

     

    برای درک بهتر قرارداد هوشمند به این مثال توجه کنید؛ فرض کنیم بهزاد خانه مجید را با ودیعه ۱۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه دو میلیون تومان، برای یک سال اجاره می کند.

     

    بنابراین با کمک زبان های برنامه نویسی در کد قرارداد هوشمند شرط گذاشته میشود که بهزاد ابتدا ۱۰۰ میلیون تومان و هر ماه دو میلیون تومان به صورت ارز دیجیتال (مثلا اتریوم) برای اجاره، به آدرس قرارداد هوشمند پرداخت کند.

     

    می توانیم قرارداد را طوری تنظیم کنیم که اگر اجاره عقب افتاد، از ودیعه کم کند تا زمانی که ودیعه به پایان برسد. سپس می توانیم در کد قرارداد هوشمند این شرط را تعیین کنیم که در صورتی که ودیعه تمام شد و بهزاد همچنان اجاره پرداخت نکرد، برای تخلیه خانه اطلاع داده شود.

     

     

    ارزهای دیجیتال معروف بعد از بیت کوین

     

    اتریوم و اتریوم کلاسیک

    تا سال ۲۰۱۶ فقط یک اتریوم وجود داشت، اما هک بزرگی که در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۶ رخ داد، باعث شد اتریوم جدیدی خلق شود و اتریوم قبلی «اتریوم کلاسیک» نام بگیرد. در اینجا قصد داریم داستان شکل گیری اتریوم کلاسیک را خیلی مختصر توضیح دهیم تا در این بین با مفهوم «فورک» هم آشنا شوید.

     

    تا سال ۲۰۱۶ همه چیز بر وفق مراد اتریوم پیش می رفت. این شبکه توانسته بود تمام برنامه های نقشه راه خود را در زمان مقرر انجام دهد. با اینکه کمتر از دو سال از راه اندازی رسمی شبکه گذشته بود

     

    قیمت هر واحد اتر با رشد چندصد درصدی به بالای ۲۱ دلار رسیده و با اختلاف زیاد نسبت به لایت کوین در رده دوم بازار جای گرفته بود. در ماه مه ۲۰۱۶، یک طرح انقلابی به نام DAO برای اتریوم معرفی شد که امیدواریها به آینده اتریوم را دوچندان کرد. این همان بلای اتریوم بود.

     

     

     

     

    آکادمی تبریز فایننس یکی از برترین و بهترین آموزشگاه بازار های مالی در سطح شمال غرب و تبریز است.تبریز فایننس برگزار کننده دوره ارز دیجیتال دوره فارکس دوره بورس اوراق بهادار و پرایس اکشن است.اگر می خواهید درباره تبریز فایننس بیشتر بدانید می توانید از مقالات و جزئیات دوره ها ، اخبار های وب سایت مارا دنبال کنید.

     

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای
    adminn

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.