تبریز فایننس

تنوع سازی در سبد دارایی های دیجیتال

  • هر جا پای پول در میان است، ریسک هم وجود دارد. ریسک بخشی جدانشدنی از امور مالی است و در هر سرمایه گذاری احتمال ضرر وجود دارد. ریسک را نمی توان از بین برد، اما می توان آن را طوری تنظیم کرد که با اهداف سرمایه گذاری فرد مطابقت داشته باشد. تخصیص دارایی و متنوع سازی مفاهیمی هستند که نقش مهمی را در تعیین پارامترهای ریسک ایفا می کنند. در این فصل با تکنیک های مدرن مدیریت دارایی در سرمایه گذاری آشنا می شوید.

     

    تخصیص دارایی و متنوع سازی چیست؟

     

    دو اصطلاح تخصیص دارایی و متنوع سازی غالبأ به جای هم به کار می روند. با این حال هر یک از آنها به جنبهای تقریبا متفاوت از مدیریت ریسک اشاره دارند.

    تخصیص دارایی در راهبرد مدیریت پول، چگونگی توزیع سرمایه بین کلاسهای دارایی متفاوت در یک سبد سرمایه گذاری را توضیح می دهد، اما تنوع سازی، تخصیص سرمایه در تک تک آن کلاسهای دارایی را تشریح می کند.

     

    به عنوان مثال فرض کنید ۱۰۰ میلیون تومان پول دارید و ۲۰ میلیون تومان آن را به خرید بیت کوین اختصاص می دهید. در این مثال شما تخصیص دارایی انجام داده اید، یعنی مشخص کرده اید که چه مقدار پول را به خرید یک دارایی اختصاص دهید. حالا فرض کنید ۸۰ میلیون تومان دیگر را سهام میخرید.

     

    در این صورت علاوه بر تخصیص دارایی، متنوع سازی هم انجام داده اید. هدف اصلی این استراتژی ها به حداکثر رساندن سود مورد انتظار و در عین حال کاهش میزان ریسک احتمالی تا پایین ترین سطح ممکن است. به طور کلی، این راهبردها باید افق زمانی سرمایه گذاری، تحمل ریسک و گاهی شرایط اقتصادی را از منظری گسترده تر برای سرمایه گذار تعیین کنند.

     

    به بیان ساده تر، ایده اصلی راهبردهای تخصیص دارایی و متنوع سازی، همان جمله معروف «همه تخم مرغهایت را در یک سبد نگذار!» است. ترکیب کلاس های دارایی و دارایی هایی که با یکدیگر همبستگی و ارتباط ندارند، مؤثرترین شیوه برای ایجاد یک سبد متعادل است.

     

    آنچه سبب می شود این دو راهبرد، ترکیبی قدرتمند با یکدیگر تشکیل دهند، این است که ریسک نه تنها در بین کلاس های دارایی مختلف؛ بلکه درون هر یک از دسته های دارایی هم توزیع می شود. برخی کارشناسان امور مالی بر این باورند که تعیین راهبرد تخصیص دارایی، ممکن است مهمتر از انتخاب تک تک سرمایه گذاری ها باشد.

     

    تنوع سازی در سبد دارایی های دیجیتال

     

    نظریه سبد سهام مدرن

     

    نظریه سبد سهام مدرن (MPT) چارچوبی است که این اصول را از طریق یک مدل ریاضی به شکل رسمی تر بیان می کند. در سال ۱۹۵۲ «هری مارکوویتز» این مدل را در مقاله اش معرفی کرد که بعدها برایش جایزه نوبل اقتصاد را به ارمغان آورد.

     

    معمولا دارایی های مختلف به شکل متفاوتی در بازار عمل می کنند. ممکن است یک کلاس دارایی در شرایطی از بازار بسیار خوب عمل کند، اما کلاس دارایی دیگری در همین شرایط عملکردی کاملا ضعیف داشته باشد. فرض اصلی این نظریه این است که اگر یک کلاس دارایی عملکرد ضعیفی دارد، می توانیم زیان حاصل از آن را با کلاس دارایی دیگری که به خوبی در آن شرایط عمل می کند، متعادل کنیم.

     

    به عنوان مثال گاهی اوقات، قیمت بیت کوین و قیمت سهام همبستگی منفی با هم دارند. یعنی وقتی سهام رشد می کند، قیمت بیت کوین کاهش می یابد یا برعکس.

     

    فرض دیگر نظریه سبد سهام مدرن این است که اگر دارایی ها را از کلاس های دارایی غیر مرتبط با یکدیگر ترکیب کنیم، می توانیم نوسانات سبد را کاهش دهیم. این کار باید بازده تعدیل شده ریسک را هم افزایش دهد، یعنی سبدی با همان مقدار ریسک بازده بهتری خواهد داشت.

     

    یکی دیگر از فرضیات این نظریه این است که اگر دو سبد سود یکسانی ارائه کنند، هر سرمایه گذار عاقلی سبدی را ترجیح خواهد داد که ریسک کمتری دارد. به بیان ساده تر این نظریه می گوید:کارآمدترین روش سرمایه گذاری، ترکیب دارایی های غیر مرتبط با هم در یک سبد دارایی است.

     

    انواع کلاس های دارایی و راهبردهای تخصيص

     

    در یک چارچوب تخصیص دارایی عادی، کلاس های دارایی را می توان به روش زیر طبقه بندی کرد:

     

    •  دارایی های سنتی: سهام، اوراق بهادار و پول نقد.

     

    • داراییهای غیرسنتی: املاک و مستغلات، کالاها، مشتقات، سرمایه گذاری در قالب بیمه (مانند بیمه عمر و…)، سرمایه گذاری خصوصی و صدالبته دارایی های رمزنگاری شده و ارزهای دیجیتال

     

    به طور کلی، دو نوع راهبرد تخصیص دارایی وجود دارد که هر دو از فرضیاتی که در نظریه سبد سهام مدرن تعیین شده است، استفاده می کنند:

    •  تخصیص راهبردی یا استراتژیک؛

     

    •  تخصيص تاکتیکی

     

    تخصیص راهبردی دارایی، رویکردی سنتی است که بیشتر برای سبک سرمایه گذاری منفعل (Passive) مناسب است. سبدهایی که بر مبنای این راهبرد ساخته می شوند، فقط زمانی مجددا متعادل سازی خواهند شد که تخصیصهای اعمال شده روی آنها با توجه به افق زمانی سرمایه گذار یا میزان ریسک، تغییر کنند.

     

    تخصيص تاکتیکی دارایی برای سبک سرمایه گذاری پویا (Active مناسب تر است. در این شیوه سرمایه گذار به راحتی می تواند سبد دارایی اش را روی دارایی هایی متمرکز کند که در بازار بهتر عمل می کنند. معمولا می گویند اگر یک بخش در بازار بهتر عمل می کند، ممکن است در دوره زمانی طولانی تری به همین عملکرد خوبش ادامه دهد. از آنجایی که این شیوه بر مبنای همان اصول تعیین شده در نظریه سبد سهام مدرن ایجاد شده، می تواند به سبد تنوع بیشتری ببخشد.

     

    گفتنی است برای متنوع سازی به منظور سودآوری بیشتر، نیازی نیست که حتما داراییها کاملا نامرتبط یا حتی متضاد با هم باشند. فقط نباید کاملا به هم مرتبط باشند.

    آیا فعالیتتنوع سازی در سبد دارایی های دیجیتال

    اجرای تخصیص دارایی و متنوع سازی روی یک سبد

     

    حالا بیایید برای درک بهتر، این اصول را روی یک سبد به عنوان نمونه پیاده سازی کنیم. فرض کنیم راهبرد تخصیص دارایی که اتخاذ کرده ایم، به شکل زیر سرمایه ما را بین کلاس های دارایی مختلف در سبد تعیین کرده است:

     

    •  ۴۰ درصد سرمایه گذاری در سهام؛
    •  ۳۰ درصد اوراق بهادار؛
    •  ۲۰ درصد داراییهای رمزنگاری؛
    •  ۱۰ درصد پول نقد

    حالا فرض کنیم راهبرد تنوع سازی را روی ۲۰ درصد سرمایه گذاری در دارایی های دیجیتال به این نحو اعمال کنیم:

     

    • ۷۰ درصد به بیت کوین اختصاص داده شود.
    •  ۱۵ درصد ارزهای دارای بیشترین ارزش بازار باشند.
    •  ۱۰ درصد ارزهای دارای ارزش متوسط باشند.
    •  ۵ درصد ارزهای دارای کمترین ارزش بازار باشند.

     

    پس از تخصیص سرمایه، باید عملکرد سبد دارایی را به شکل منظم پایش و بررسی کنیم. اگر تخصیص داراییها تغییر کند، آنگاه باید مجددا در سبد تعادل برقرار کنیم. این بدان معناست که برای تنظیم سید، باید دوباره با نسبت های دلخواه خریدوفروش دارایی ها را انجام دهیم. برای این کار باید برخی از داراییها فروخته و برخی دیگر خریداری شوند.

     

    البته انتخاب داراییها کاملا به راهبرد و اهداف سرمایه گذاری فرد بستگی دارد. دارایی های دیجیتال از جمله ارزهای دیجیتال، ریسک پذیرترین کلاس دارایی به شمار می روند. بنابراین سبدی که در مثال تنظیم کردیم، بسیار پرریسک به نظر می رسد، زیرا بخش قابل توجهی از سرمایه را به دارایی های رمزنگاری اختصاص داده است. سرمایه گذاری که دوست ندارد ریسک کند، می تواند بیشتر سبد دارایی اش را به اوراق بهادار اختصاص دهد که کمترین ریسک را در بین کلاسهای دارایی دارد.

     

    تنوع سازی در سبد دارایی های دیجیتال

     

    با اینکه به لحاظ نظری تنوع سازی باید روی داراییهای رمزنگاری شده نیز انجام شود، اما این را هم باید دانست که شاید چنین کاری در عمل درست از آب درنیاید. دلیلش این است که بازار ارزهای دیجیتال تا حد زیادی به نوسانات قیمتی بیت کوین وابسته است. وقتی همه گزینه های موجود در یک کلاس دارایی در سبد، به شدت به هم مرتبط هستند، چطور می توان سبدی از دارایی های غیر مرتبط ایجاد کرد؟ به همین خاطر است که می گویند تنوع سازی در ارزهای دیجیتال تا حدودی غیرمنطقی است.

     

    البته به ندرت آلتکوین های خاصی وجود دارد که همبستگی چندانی با بیت کوین نشان نمی دهند و قیمتشان (ولو در یک بازه زمانی خاص) ممکن است تحت تأثیر حرکات بیت کوین قرار نگیرد. در این شرایط معامله گران باهوش و دقیق از این فضا به نفع خودشان استفاده کرده و به سود می رسند. اما باز هم نمی توان گفت این روشها به اندازه راهبردهای مشابهی که همیشه در بازارهای سنتی قابل اجرا هستند، تداوم خواهند داشت.

     

    با این حال، می توان این فرض را مطرح کرد که وقتی این بازار به بلوغ رسید، می توانیم از رویکرد نظام مندتری برای متنوع سازی روی سبد دارایی های رمزنگاری استفاده کنیم. البته بی تردید تا آن زمان این بازار راهی طولانی در پیش دارد.

     

     

    آیا فعالیت و ترید دتنوع سازی در سبد دارایی های دیجیتال

     

    مشکلات مربوط به تخصیص دارایی

     

    با اینکه توانایی این روش را نمی توان نادیده گرفت، اما برخی راهبردهای تخصیص دارایی ممکن است برای بعضی از سرمایه گذاران و سبدهای دارایی خاص مناسب نباشند. تدوین یک برنامه راهبردی می تواند نسبتا ساده باشد، اما اجرای آن بسی مهم تر باشد. اگر سرمایه گذار نمی تواند تعصباتش را کنار بگذارد، نباید انتظار سودآوری فوق العاده از یک سبد دارایی را داشته باشد.

     

    مشکل احتمالی دیگر این است که برآورد کردن تحمل ریسک از قبل، برای سرمایه گذار (مخصوصأ تازه کاران) کار دشواری است. بعد از یک دوره مشخص زمانی، هنگامی که سرمایه گذاریها ثمر می دهند، این سرمایه گذار ممکن است به این نتیجه برسد که باید ریسک کمتر یا بیشتری را می پذیرفت.

     

     

    آکادمی تبریز فایننس یکی از بهترین مجموعه ها در غرب کشور است که سعی دارد بستری مناسب برای علاقه مندان در حوزه ی ارز دیجیتال با برگزاری دوره هایی مثل دوره ارز دیجیتال و دوره پرایس اکشن نوین و دوره های دیگر ایجاد کند.

     

    شما می توانید با شرکت در این دوره ها سرمایه گذاری بی نظیری در کارنامه مالی خود ثبت کنید و به یک تریدر حرفه ای تبدیل شوید.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای
    adminn

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.